Thursday, August 29, 2013

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

အခ်စ္ကို ခဝါခ်ၾကည့္လိုက္တယ္
သူ႕အသံေလးေတြဟာ စိုစိုစြတ္စြတ္နဲ႕
ကိုယ့္ႏွလံုးသားမွာ ထင္က်န္တုန္း

အခ်စ္ကို ေနပူလွန္းၾကည့္လိုက္တယ္
သူ႕အျပံဳးေျခာက္ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕ေတြဟာ
ကိုယ့္ႏွလံုသားကို ေဖါက္ခြဲေစတုန္း

အခ်စ္ကို အခ်စ္လို႕ မွတ္ယူလိုက္မိတယ္
သူဟာ ကိုယ့္အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားတယ္
မဆံုးတဲ့ သံစဥ္ေတြနဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ကိုယ္အလွဆံုးေရးဖို႕ ၾကိဳးစားေနမိရဲ႕။

သါြားေတာ့ ကေလးေရ

ကေလးမ်က္လံုးေတြဟာ ရီရီေဝေဝ
ကေလးဟာ အိပ္မက္ေတြကို မုန္းတတ္တယ္
ကေလးက အိပ္စက္ျခင္းကိုႏွစ္ျခိဳက္တတ္
ကေလးဟာ အိပ္ေရးဝဝမအိပ္ရရွာ
ကေလးဟာ ေျမစိုက္ပန္းေလးကို ႏွစ္သက္တယ္
ကေလးဟာ ေတာ္ဝင္သဇင္ကို ျမတ္ႏိုးတယ္

ကေလးအတြက္
အထူးအေရးပါေသာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ
ကုိယ္ျဖစ္မလာႏိုင္တဲ့အခါ
ကေလးေရ
ႏႈႈတ္ဆက္ပါတယ္
ဒီလမ္းမွာဆံုလို႕
ဒီလမ္းကပဲ ခြဲၾကမယ္

ကေလးဟာကမၻာၾကီးကို ႏွစ္သက္တယ္
ကေလးဟာ ဧရာဝတီကိုခ်စ္တယ္
ကေလးဟာ ေတာေတာင္မွာေနခ်င္သတဲ့
ကေလးဟာ ဆံရွည္မေလးကိုမွ ျမတ္ႏိုးတတ္တယ္
ကေလးဟာ ႏႈတ္ခမ္းတြန္႕ျပံဳးရတာကို ႏွစ္သက္လို႕
ကေလးဟာ ျပံဳးရင္းနဲ႕ စကားဆိုဖို႕ေၾကာက္ရံြ႕တယ္
ကေလးအတြက္ကိုယ္ဟာ
အိပ္မက္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သလား
ကေလးအတြက္ကိုယ္ဟာ
အိပ္စက္ျခင္းေတြခိုးယူတဲ့ နာရီ ျဖစ္ခဲ့သလား
ကေလးအတြက္ကိုယ္ဟာအခြင့္ထူးခံလူတန္းစာမဟုတ္မွန္းသိလာတဲ့အခါ
ကေလးအတြက္ကိုယ္ဟာ
တစ္စံုတစ္ခု အေရးမပါမွန္းသိလာတဲ့အခါ
ကေလးေရ အားနာလိုက္တာ
ကိုယ့္တြယ္တာမႈေတြအတြက္
ကေလးခမ်ာ စိတ္ညစ္ညဴးေနရ
ကိုယ့္ျမတ္ႏိုးမႈေတြအတြက္
ကေလးခမ်ာစိတ္ရႈပ္ေနရ
ကေလးအတြက္ ရွပ္အိက်ီၤအကြက္ေလးေတြဝယ္ထားမိသမွ်
မေပးျဖစ္တဲ့အခါ
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ခ်ဝတ္ျဖစ္တဲ့ အဲရိုးတံဆိပ္ရွပ္အိက်ီ ၤေလးေတြအသိဆံုးပါ
ကိုယ္ဟာ ကေလးေပ်ာ္ျမဴးဖို႕ကိုသာ လိုလားသူျဖစ္ေၾကာင္း

ကေလးေရ
သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
အိပ္မက္ေတြ ပံုေအာေလာင္းပစ္လိုက္ေတာ့မယ္
ႏွလံုးသားကတြယ္တာမႈမွန္သမွ်
အိပ္မက္ေတြဆီပဲ ပံုေအာပစ္ေတာ့မယ္
ကေလးေရ သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
ကိုယ္မရွိတဲ့ ကမၻာ
ကိုယ္မရွိတဲ့ေနရာမွာ
ကေလးတစ္ေယာက္ေပ်ာ္ပါေစ

အခ်စ္

ေသြးစုိ႕တတ္ရံုေလာက္ပဲ .......
ဒဏ္ရာကို ေမြးျမဴမိခဲ့တယ္

သြားေတာ့ေနာ္

သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
မတားေၾကးပါပဲ
မင္းေပ်ာ္မယ္ဆို
ကိုယ္ေနာက္ခ်န္ေနခဲ့ပါ့မယ္

သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အခါ
မင္းေမွ်ာ္လင့္သလိုပဲ
ဒို႕ေတြ မဆံုစည္းေၾကးေပါ့

သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
ကိုယ္တကယ္ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္
မင္းလက္ကိုပိုင္ပိုင္ဆုပ္ခြင့္ရဖို႕

ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေတံြ
တျဖည္းျဖည္းေဝဝါးသြားပါ့မ.္
မင္းမဖန္တီးတဲ့ ေတြ႕ဆံုခြင့္ေတြ
မင္းအတြက္
တျဖည္းျဖည္းဖ်က္သိမ္းေပးပါ့မယ္

အစိမ္းေရာင္ဆန္တဲ့အသံေတြမွာ
ကိုယ္ဟာ နစ္နစ္ေျမာေျမာ
ကေလးေရ
မင္း ေပ်ာ္ေစခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးနဲ႕
ကိုယ္ ႏႈတ္ဆက္ေပးမယ္ ထာဝရအတြက္

သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
ကေလးတစ္ေယာက္လို
မင္း  အျဖဴဆန္ဆန္ေၾကာက္ရြံ႔တတ္တ္
ကေလးတစ္ေယာက္လို
လူမႈကြန္ယက္ၾကီးကို မေၾကညက္ႏိုင္ေသး
မ်က္စိမွိတ္ျပံဳးျပေနတတ္တဲ့ မင္းလူမႈကြန္ယက္ၾကီးကို
ကိုယ္က ေငးၾကည့္ေနမိ
ကေလးေရ သနားတယ္
ကိုယ္ဟာ ကေလးအတြက္ အေတာင္ပံတစ္ဖက္ မျဖစ္ခဲ့ဘူး

ကေလးေရ
သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္
ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ
ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ဖ်က္သိမ္းပါ့မယ္
ကိုယ္သိမ္းထားတဲ့ ႏွလံုးသားထဲက မင္းဖုန္းနံပါတ္ေလး
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖ်က္သိမ္းပါ့မယ္
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သိမ္းဆည္းမိထားတဲ့ မင္းပံုရိပ္ေလးေတြ
ကိုယ္ကုိယ္တိုင္ ဖ်က္သိမ္းပါ့မယ္

ကေလးေရ
သြားေတာ့
သြားေတာ့ေနာ္

သစ္ပင္ေပ်ာက္ဆံုးျခင္း

သူ

ကၽြန္ေတာ္

အိပ္မက္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ျပီျဖစ္၏။

တေန႕တျခားဟာတာတာႏိုင္လာေသာ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုယ္မုန္းမိရင္း သူ႕အတြက္အလြမ္းမ်ားကိုရွာၾကည့္ေတာ့ဗလာ။ သူသည္ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဗလာျဖစ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ငွက္ကေလးကၽြန္ေတာ့္ကိုမျပဳစားေတာ့ပါ။ သူ႕ျပဳစားျခင္းမ်ားကိုလႊတ္ခ်လိုက္ေလသည္လား။ ယခုကၽြန္ေတာ့္တြင္ၾကီးစိုးေနသည္က သက္ရွိနာ။ ေပ်ာက္ရွေနေသာသက္ရွိနာ၊ လက္ခံရယူေနေသာသက္ရွိနာ။ အခ်စ္အလြမ္းအမုန္းဟူသည့္ေပ်ာက္ရွေနေသာသက္ရွိနာ၊ စားဝတ္ေနေရးဟူသည့္လက္ခံရယူေနေသာ သက္ရွိနာ။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစကာမူ ခံစားခဲ့ဖူးေသာအလြမ္းတို႕ကို ကၽြန္ေတာ္တဖန္ျပန္လည္ရယူခ်င္ေနပါသည္။ ခံစားခဲ့ဖူးေသာအခ်စ္တို႕ကိုတဖန္ျပန္လည္ ခ်စ္ၾကည့္ခ်င္ပါသည္။
သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားသည္ ယခုအခ်ိန္ဝယ္ အခ်စ္ႏွင့္အျခစ္ မကြဲမျပား ျဖစ္ေနသည္။

သူ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အိပ္မက္ေတြမသယ္ေဆာင္လာေတာ့ပါ။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ေဝးရာကို တျဖည္းျဖည္းထြက္ခြာျပီျဖစ္၏။။ သူ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ခံစားခ်က္ေတြကို မည္ကဲ့သို႕သိမ္းႏႈတ္သြားပါသလဲ။ အမွန္တကယ္ ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။
လက္ရွိတြင္သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေငးၾကည့္ေနရေသာ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ျဖစ္သည္။ သူ႕ကို ေငးၾကည့္ရင္း သူ႕အတြက္ခ်စ္ျခင္းကို ျပန္လည္တူးေဖၚၾကည့္မိသည္။ သို႕ေသာ္ မေအာင္ျမင္။ သူ႕ကိုေငးၾကည့္ရင္း သူ႕ကိုလြမ္းမိေသာ အလြမ္းတို႕ကို ျပန္လည္ပံုေဖၚၾကည့္သည္။ ေရမွာ အရုပ္ေရးသူကမွ ေရလိႈင္းေလးေတြကုိ ျမင္ခြင့္ရႏိုင္ေသးသည္။ ယခုေတာ့ သူသည္က ၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဗလာျဖစ္ေခ်ျပီ။

သူသည္ ေမွာ္ဆရာေလလား။
သိမ္းႏႈတ္ျခင္းအတတ္ပညာကုိ အဘယ္သုိ႕ေသာကၽြမ္းက်င္သူဆီမွာ သင္ၾကားေလ့လာခဲ့ပါသလဲ။ ကိုယ္ လြမ္းသည္။ လြမ္းလြန္းသည္။ လြမ္းလွသည္။ သူ႕ကို ခ်စ္မိျခင္း၏ အက်ိဳးဆက္ကို ကိုယ္လြမ္းသည္။ သူ႕မ်က္ႏွာကိုျမင္ခ်ိန္၌ခံစားရေသာ ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးမႈကို လြမ္းသည္။ သူ႕ကို ေငးၾကည့္ေနရခ်ိန္၌ တသိမ့္သိမ့္ၾကည္ႏူးရေသာခံစားခ်က္ကို လြမ္းသည္။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက ္ပန္းတိုင္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အိပ္မက္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘဝျဖစ္သည္။

ခုေတာ့သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဗလာျဖစ္ေနသည္။

ခံစားဖူးသူတိုင္း သိၾကပါမည္။
အခ်စ္ေၾကာင့္မည္မွ်ပင္ ေၾကာက္ရြံ႔ခဲ့ေစကာမူ အခ်စ္ေၾကာင့္ ခံစားရျခင္းကို ေရွာင္ဖယ္ဖို႕ထက္ ေထြးပိုက္လိုၾကသူခ်ည္းသူ ျဖစ္သည္။ ယခု ကၽြန္ေတာ့္လို ႏွလံုးသားရွိ ခံစားခ်က္ျပညႊန္တံေပ်ာက္ေနသူမ်ား ေလာကတြင္ မည္မွ်မ်ားေလမလဲ။
ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္ကို ခ်စ္သည္။အလြမ္းကို ခ်စ္သည္။ အမုန္းကုိခ်စ္သည္။ သူသည္ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဒဏ္ရာရေစေသာ ဓါးတစ္စင္းျဖစ္ေနပါေစ။ ေထြးပိုက္ထားခ်င္သည္။ သူသည္ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေသာ လတစ္စင္းျဖစ္ေနပါေစ။ ေငးေမာၾကည့္ေနခ်င္သည္။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘာမွမျဖစ္ဟူသည့္ ခံစားခ်က္မဲ့ဗလာၾကီးကိုကၽြန္ေတာ္ မခ်စ္ပါ။ကၽြန္ေတာ္ မလိုခ်င္ပါ။

လူမွန္လွ်င္ခံစားခ်က္ေတာ့ရွိရမည္။ မိသားစုခ်စ္ျခင္းေမတၱာပဲျဖစ္ေစ၊ ၁၅၀၀ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပဲ ျဖစ္ေစ ရွိသင့္သည္သာျဖစ္၏။ ကၽြန္ေတာ့္တြင္ ၅၂၈ေမတၱာႏွင့္ပတ္သတ္၍လည္း ခံစားခ်က္ျပည့္စံုစြာရွိ၏။ ၁၅၀၀ခ်စ္ျခင္းေမတၱာႏွင့္ပတ္သတ္၍လည္း သူ႕အတြက္ႏွင့္ ခံစားခဲ့ဖူး၏။သို႕ေသာ္ ယခုေတာ့ထိုခံစားခ်က္မ်ားကို သူ မညွာမတာ ရုတ္သိမ္းေလျပီ။
            ဟာတာတာျဖစ္ေနေသာႏွလံုးသားကို ကၽြန္ေတာ္အလိုမရွိပါ။သူ႕အတြက္ ခ်စ္ျခင္းတို႕တစ္ဖန္ေမြးဖြားခ်င္ပါသည္။ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ေသာ အိပ္မက္မ်ားစြာကို ေဖြရွာပါမည္။ သူသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ဘဝတစ္ခုျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္သည္သူ႕အတြက္ ခင္မင္သူ မိတ္ေဆြေကာင္းျဖစ္ပါေစ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕အတြက္ နာက်င္ရပါေစ။ကၽြန္ေတာ္ သူ႕အတြက္ ျဖည့္ဆည္းခြင့္ရပါေစ။
သူမဟုတ္ေသာတျခားတစ္ေယာက္အတြက္မ်ား ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းတို႕ ေခတၱေသဆံုးသြားပါလား။
ထိုအေျဖကို ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မေတြးလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားကိုတစ္ေယာက္ေသာသူအတြက္သာ ပန္းမ်ားပြင့္ေစလိုပါသည္။ ထုိ႕အတြက္ သူ႕ကို သာကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ေနခ်င္ပါသည္။ အကယ္၍မ်ား တစ္စံုတစ္ေယာက္သာ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲသို႕ဝင္လာပါက ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ေလမည္လား။ မသိ။ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။
ယခုအခ်ိန္ဝယ္ သူ႕မ်က္ႏွာကိုသာေငးေမာၾကည့္ေနမိရင္း ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္ျခင္းတို႕ကို ျပန္လည္အသက္သြင္းဖို႕ၾကိဳးစားေနပါသည္။သို႕ေသာ္မေအာင္ျမင္ေသး။
ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္အတြက္ ရွင္သန္ခဲ့ေသာသစ္ပင္တစ္ေကာင္ ယခုအခ်ိန္မွာ ႏွလံုးသားေပ်ာက္ေနပါသည္။ သို႕မဟုတ္ ႏွလံုးသားစက္ရပ္ေနပါသည္။

ရည္ေဝ(လင္းေရာင္ျခည္)

ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ

စံပယ္ေတြဖူးေနပါလွ်က္
ရနံ႕ေတြ လိုက္ရွာေနမိတုန္း
ေတာင္ေတြ ေတြ႕ေနပါလွ်က္
ေျမသားအခင္းကို တမ္းတေနမိခဲ့
ကုိယ္ဟာ နတ္မလိုက္ႏိုင္တဲ့ ေလာဘဆိုးေလးတစ္ခုလို

သူ႕အျပံဳးေတြျမင္ေနပါရဲ႕နဲ႕
သူ႕မ်က္ဝန္းေလးေတြကို တို႕ထိခ်င္မိခဲ့တယ္။

သူေျပာတတ္တဲ့ အိပ္မက္စကားေလးေတြ
ကိုယ့္ဆီမွာတယုတယ
ေထြးပိုက္ထားတဲ့ ရက္ေကာ္ဒါေလးရွိရဲ႕
သူေမးတတ္တဲ့ အဆီအေငၚမတဲ့ ေမးခြန္းေတြ
အျမတ္တႏိုးသိမ္းမိထားတဲ့
စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ရွိတယ္

သူမသိတဲ့ အေၾကာင္းအရာဟာ
ကိုယ္က သူ႕ရဲ႕ ဒစ္ရွင္နရီဆိုတာပဲ
သူ႕အေၾကာင္း အစအဆံုး
သိႏိုင္သမွ်သိေအာင္စံုစမ္းမိ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ထိမယ့္ ဓါးေတြကိုမွ
တခုတ္တရ သိမ္းထားတတ္သူက ကိုယ္

သူမသိ
သို႕မဟုတ္ သူသိ
သိခ်င္သိမသိခ်င္ေန
ခ်စ္ျခင္းတရားဆိုတာ
ခ်စ္ခြင့္ရေနျခင္းနဲ႕တင္ျပည့္စံု
သူေပ်ာ္ရင္ ေက်နပ္ပါရဲ႕
သူျပံဳးရင္ ကိုယ္ေပ်ာ္ပါရဲ႕
သူ႕အတြက္ဆို
ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းဟာ မုသားခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြ သံုးေပးခ်င္ပါရဲ႕

တစ္ဖတ္သတ္ တိတ္တခိုး ၾကိတ္ပိုး
ဆိုခ်င္ရာဆို
လက္ခုပ္တိုင္း ႏွစ္ဖက္တီးတယ္ ဘယ္သူေျပာလဲ
ကိုယ့္လက္တစ္ဖက္နဲ႕ လက္ဖ်စ္တစ္ခ်က္တီးရင္း
ေျပာျပလိုက္မယ္
ခ်စ္ျခင္းဆိုတာ
ညီမွ်ျခင္းခ်ဖို႕ ျဖစ္တည္လာတာမဟုတ္။

အမည္ခံ အခ်စ္

ရိုးသားမႈက တန္ဖိုးမရရွာေတာ့
မာယာေတြ ေဈးေကာင္းရေနခဲ့
တစ္လံုးခ်ိဳင့္လည္း ႏွလံုးသားရွိတာမဟုတ္ေတာ့
တစ္လံုးခ်ိဳင့္လည္း ေလာကစည္းစိမ္ခံစားခြင့္ရွိတယ္
ၾကိဳက္ေဈးေရာင္းဝယ္
ႏွစ္ကိုယ္တူ တဲအိုပ်က္မွာေနဖို႕ၾကိဳးစား
အခါအခြင့္သင့္တဲ့အခါ
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္
ျဖတ္ခုတ္သြားၾက
ဒီအျဖစ္က
တစ္လံုးခ်ိဳင့္မွာတင္မက
ေလးဆင့္ခ်ိဳင့္မွာလည္းရွိတယ္
ဒီလိုနဲ႕ပဲ
ရိုးသားမႈေလးေတြဟာ
တန္ဖိုးေလးေတြ က်လာရရွာ
ဘယ္သူမွ မသံုးခ်င္ေတာ့တဲ့ အရာျဖစ္လာတယ္